فرهنگ شریف

به سال 1312 در شهر همیشه سبز و خرم و زیباى آمل، دیده به جهان گشود. دو ساله بود كه با پدر و مادرش به تهران آمد. از همان دوران كودكى به موسیقى گرایش زیادى داشت به طورى كه وقتى پدرش یكبار با تار قطعاتى را مى‏زد، او به ذهن مى‏سپرد و همان قطعات را مى‏نواخت و همیشه دور از چشم پدر به ساز او دستبرد مى‏زد یك روز كه پدرش در منزل نبود و او قطعاتى را مى‏نواخت پدرش وارد شد و وقتى ذوق و استعداد او را مشاهده كرد، وى را تشویق كرد و به كلاس استاد على‏اكبرخان شهنازى برد و او در آنجا تحت تعلیم استاد قرار گرفت و ردیفهاى موسیقى ایرانى را به خوبى فراگرفت و چون عبدالحسین شهنازى برادر استاد على‏اكبر شهنازى كه او نیز پنجه‏اى شیرین داشت و در نواختن تار از پدر خود آقا حسینقلى بهره‏ها برده بود با پدر او دوستى داشت و به منزل آنها آمد و شد مى‏كرد، لذا او فرصت را غنیمت شمرده و از محضر عبدالحسین‏خان هم كسب فیض مى‏كرد به طورى كه خود فرهنگ شریف معتقد است تحت تأثیر ساز عبدالحسین خان است و از سبك او الهام گرفته است. فرهنگ شریف، اولین بار كه در رادیو برنامه اجرا كرد، محصل سال سوم دبیرستان دارالفنون بود و مدت یك ربع ساعت سلو اجرا مى‏كرد؛ آن موقع فرستنده‏ى رادیو در جاده قدیم شمیران بود و ممتحنین آن استاد صبا و استاد محجوبى بودند. فرهنگ شریف، در كنسرتى كه استاد مهدى خالدى هم در جمع مدعوین بود، پس از پایان كنسرت، توسط ایشان به رادیو دعوت مى‏شود و با شركت در چند اركستر، از زمانى كه برنامه‏ى «گلهاى جاویدان» شروع و ضبط مى‏شود با آن همكارى مى‏كند. و هنرمندانى نظیر: اكبر گلپایگانى و محمود محمودى خوانسارى اولین بار با فرهنگ شریف همكاریشان را در رادیو آغاز مى‏كنند. فرهنگ شریف یكى از تكنوازان بنام برنامه‏ى «گلها» بود و پنجه‏اى شیرین و سحرآمیز دارد. تاكنون چند آهنگ ساخته كه از میان آنها بیشتر به «گل گریه» علاقمند است كه با صداى اكبر گلپایگانى است.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.